گفتگو با فیگارو: «توافق نهائی با ایران حتمی است، وگرنه همه‌ منطقه منفجر خواهد شد»

گفتگوى روزنامه‌ى فیگارو با امیر حسین جهانشاهی

«توافق نهائی با ایران حتمی است، وگرنه همه‌ منطقه منفجر خواهد شد»

رنو ژیرارد

متولد تهران در سال ۱۹۶۰، پناهنده در پاریس در سال ۱۹۷۹ و  سرمایه‌دار؛ امیرحسین جهانشاهی، بنیانگذار «موج سبز» (که در سال ۲۰۱۰ در لندن تاسیس شد) و بنیانگذار تلویزیون رها است که امروز برای “آشتی ملی” در کشورش تلاش میکند.

س: در یک کنفرانس مطبوعاتی در پاریس، در ۲۰ نوامبر (٢٩ آبان) شما اعلام کردید که تاریخ ۲۴ نوامبر (٣ آذر) بدون عقد قرارداد نهائی هسته‌ای میان ایران و کشورهای ۵+۱ سپری خواهد شد و نیاز به چند ماه اضافی برای رسیدن به توافق نهائی  خواهد بود. آیا تا تاریخ اول ژوئیه ۲۰۱۵ به این توافق خواهیم رسید؟

ج: قبل از هر چیز می‌خواهم به وضوح بگویم که کشورم کوچکترین احتیاجی به ساختن سلاح‌های هسته‌ای ندارد. اینگونه سلاح‌ها علیه منافع ملت و مسئولان کشور است؛ زیرا که نتیجه‌ دستیابی به آنها بلافاصله منجر به هسته‌ای شدن عربستان سعودی،‌ مصر و ترکیه خواهد شد.

ضمنا من می‌دانم در راس حاکمیت ایران، افراد زیادى هستند که به این نتیجه رسیده‌اند کشور ما چاره ای جز خارج شدن هر چه زودتر از این بن‌بست هسته‌ای ندارد؛ اما رسیدن به این هدف،‌ فقط در صورتی امکان پذیر خواهد بود که از این مذاکرات با سربلندی خارج شویم؛ در حالى که امروز ما بسیار این ماجرا دور هستیم. به هر صورت، تاریخ ۲۴ نوامبر، برای دستیابی به یک توافق کامل و نهائى، غیر واقعی بود،‌ چون این پرونده در یک قالب منطقه‌ای فوق‌العاده پیچیده قرار گرفته است.

س: چه مانعی ایران و غرب را در این مذاکرات، از هم جدا نگاه مى‌دارد؟

ج: غربی‌ها تصور می‌کنند که برداشتن تحریم‌هاى شان امتیازی‌ست در مقابل انصراف ایران از دستیابی به سلاح‌های هسته‌ای. اما برای ایران، برداشتن این تحریم‌ها صرفا یک حق طبیعی محسوب می‌شود. کشور من ۳۵ سال است که زیر فشار تحقیرهای سیاسی و اقتصادی دنیای غرب  و کشورهای همسایه بوده است. باید هر دو این تحقیرها جبران شود چون از هم جدانشدنی هستند.

س: منظورتان از این [کشورهاى همسایه] چیست؟

ج: باید به طور روشن بگویم کشورم دارای اختلاف مرزی با هیچ یک از همسایگانش نیست. اما ما ایرانیان یک مشکل اساسی با آنهائی داریم که در جهان عرب و مسلمان، به طور فعال تمام تروریست‌ها را در مرزهای ما تغذیه می‌کنند. این گروه‌ها یک خطر واقعی برای موجودیت و تمامیت ارضی ایران هستند. بنابراین برای اینکه ایران از سلاح هسته‌اى صرف نظر کند لازمه‌اش از بین بردن خطرى‌ست که با پول و حمایت این ممالک امکان پذیر شده. تا وقتى کشورهائی باشند که از گروه‌های تروریست در مرزهای ما حمایت کنند، شما باید بفهمید که ما نمی توانیم «گارد خود را پائین بیاوریم.»

من واقف به این موضوع هستم که ایران و عربستان سعودی هم از بعضی از اینگونه حرکت‌ها حمایت کرده‌اند اما هر دو به این نتیجه رسیده‌اند که این سیاست علیه منافع خودشان بازگشته و حالا به طور جدی موجودیت خودشان را به مخاطره انداخته است.

س: آیا شما فکر می‌کنید که زمان مناسب برای رسیدن به تفاهم میان ایران و عربستان سعودی و ایجاد یک همکاری استراتژیک میان این دو قدرت اصلی منطقه خلیج فارس فرا رسیده است؟

ج: اعتقاد جدى دارم که عربستان سعودی و کشور ما به این درک رسیده‌اند که ادامه تحریکات مذهبی میان شیعیان و سنی‌ها به ضرر منافع خودشان خواهد بود. به همین دلیل است که اوضاع اسف‌انگیز عراق، زمینه‌ساز تفاهم جدیدی میان دو کشور شده و در نهایت آینده‌ صلح و ثبات در خاورمیانه در گرو چنین تفاهمی قرار دارد.

س: میان این دو کشور (ایران، عربستان) رقابت اقتصادى هم هست؟ [با این رقابت چه خواهید کرد؟]

ج: کشورم ۳۵ سال پیش رقمی نزدیک به ۷ میلیون بشکه نفت در روز تولید می کرد؛ اما امروز فقط ۶/ ٢ میلیون بشکه در روز تولید می‌شود. به محض برداشتن تحریم‌ها، ما باید تولید را به ٧ میلیون بشکه در روز برسانیم اما زمانى که ما به ۷ میلیون بشکه در روز برسیم، یک تنگنا برای عربستان به وجود خواهیم آورد. نمى‌توانم از یک طرف بگویم که باید برویم به سوی همکاری با عربستان و از سوی دیگر با این کار، اقتصاد عربستان سعودی را در تنگنا قرار دهیم. [باید به دنبال تعادل بین این دو باشیم]

س: آیا شما فکر می‌کنید که عضویت «جی ۲۰» در سرنوشت ایران است؟

ج: خواست و حق کشورم با در نظر گرفتن منابع انسانی و طبیعی‌اش این نیست که عضو «جى ۲۰»‌باشد. بلکه آنچه مى‌خواهد این است که یکی از ده قدرت برتر اقتصادی جهان کمتر یک دهه بعد از برداشتن تحریم‌ها شود. بازسازی اقتصادی ایران تنها خط قرمز کشور ماست [که قابل مذاکره نیست].

بنابراین براى اینکه به این هدف برسیم اما به سرعت تولید نفت‌مان را به ۷ میلیون بشکه در روز نرسانیم و تنگناى عربستان را هم در نظر بگیریم باید نیازمان را در تولید گاز جبران کنیم. امروز کشور ما صاحب بزرگترین منابع گاز دنیاست. بخشی از این منابع، در دریا و به طور مشترک با یکی از همسایگان عرب ماست. انقلاب،‌ جنگ ایران و عراق در سال های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸٨ و تحریم‌های اقتصادی جاری باعث جلوگیری از استخراج این منابع شده است. این وضعیت ما را در شرایط غیر قابل قبولی قرار داده و باید در وقت مقتضی کاملا تغییر یابد.

س: [با آنچه درباره‌ى ضرورت تغییر شرایط در قطر مى‌گویید] عکس العمل غرب چه خواهد بود؟

ج: در یک دوره‌ خاص اولویت‌های اساسی و استراتژیک خود را بر اوضاع تحمیل می‌کنند. امروز اولویت اولیه دنیای غرب،‌ جهان عرب و اسرائیل در این است که ایران از داشتن سلاح‌های اتمی منصرف شود. ایران آماده‌ کنار گذاشتن برنامه اتمی نظامی‌ست،‌اما قیمت این کار باید پرداخت شود.

س: آیا شما به ایران سفر کرده و این نظریات را مطرح کرده‌اید؟

ج: در طول ۱۴ ماه گذشته در ارتباط پیوسته با مسئولان و شخصیت‌های مختلف حاکمیت بوده‌ام و همان طور که گفته بودم تا قبل از بهار ۲۰۱۵ به کشورم بازخواهم گشت.

آیا به این روند خوشبین هستید؟

جامعه بین‌المللی و ایران چاره‌ای جز حل مساله‌ى اتمی ندارد. ما به یک توافق کامل و نهائی خواهیم رسید زیرا که بدون رسیدن به چنین توافقی تمام منطقه منفجر خواهد شد.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*