گفتگوی روزنامه فرانسوی فیگارو با امیرحسین جهانشاهی؛ طرحی برای «آشتی ملی در ایران»

رنود ژیرار

سه سال پیش هنگام تاسیس موج سبز، شما در یک کنفرانس مطبوعاتی در پاریس خواستار براندازی نظام بودید. امروز شما پیشنهاد آشتی ملی را ارائه نموده اید. چرا؟

من موج سبز را در سال ۲۰۱۰ برای پشتیبانی مالی و لوژیستیکی از اپوزیسیون علیه احمدی نژاد در شرایطی که تنها زبان صحبت با حاکمیت زبان زور بود، تاسیس کردم. ولی من همیشه گفته بودم که تغییر حکومت نباید هرگز به قیمت ایجاد هرج و مرج و یا بدتر از آن جنگ داخلی باشد. تجربیات همسایگان ما در عراق، افغانستان، و سوریه همراه با انقلاب های نافرجام «بهار عربی»، حد اقل به ما نشان داد که چه راه هائی را ما نباید برای دسترسی به مقاصدمان دنبال کنیم. در چنین شرایطی بود که چند ماه قبل از انتخابات خردادماه جاری، تصمیم گرفتم که از نامزدی آقای رفسنجانی بعنوان «نماد مخالفان داخلی» حمایت کنم. رد صلاحیت نامزدی رفسنجانی بطور طبیعی من را بسوی حمایت از نامزدی روحانی کشاند و در آن راستا، من تمام شبکه های موج سبز و «تلویزیون رها» را برای پیشبرد این منظور بسیج کردم. امروز، تمام نیرو و امکانات موجودم را به منظور موفقیت مسئولان درون حکومتی که به دنبال نجات مملکت هستند را به کار گرفته ام زیرا که شکست آنها تنها به بازگشت عوامل تند رو، افراطی و جنگ طلب می انجامید.

برای تامین آشتی ملی، آیا شما آمادگی تن دادن به هر شرایطی را دارید؟

آشتی ملی یک پروسه طولانی است. انقلاب را می توان با فداکاری ۲۰۰۰ نفر مبارزمعتقد و مصمم به ثمر رساند ولی آشتی ملی به پشتیبانی تمام ملت نیاز دارد.به این ترتیب ما باید دست دوستی را دراز کنیم و شرایطی را به وجود آوریم که طرف مقابل را به پذیرفتن دست ما وادار کند. به این منظور، من از آقای فلورنتینو پرز،رییس باشگاه رئال مادرید خواستم تا تیم فوتبالش را برای برای یک مسابقه دوستانه به ایران بیاورد و او این امر را پذیرفت و تیمش با پرسپولیس بازی خواهد کرد. برای من فقط یک خط قرمز براى این آشتی ملی وجود دارد: سلاح های هسته ای. برای تامین منافع ملت ایران و صلح در منطقه، ایران نباید به چنین سلاح هائی دست پیدا کند.

به نظر شما چگونه می توان از فراگیرى نزاع و جنگ میان شیعیان و سنی ها در خاورمیانه جلوگیری کرد؟

امروز امکان وقوع یک جنگ مذهبی در منطقه یک خطر واقعی است. با این حال،کشور ما وظیفه حمایت از تمام شیعیان جهان را دارد. برای اینکه ایران، روزی از مناطقی که زیر نفوذ دارد، مانند عراق، لبنان و سوریه … خارج شود،لازم است که به یک توافق کلی با عربستان سعودی در ارتباط با آینده منطقه برسد. ما با عربستان سعودی علیرغم اختلافات موجود، دارای منافع مشترکی هستیم. آینده ما نباید از طریق درگیری و جنگ حل شود بلکه از طریق گفتگو و صلح به سامان برسد. آمریکا دیر یا زود از منطقه خواهد رفت. آمریکا در تمام سیاست های سی ساله اش در منطقه خاورمیانه شکست خورده و نتوانسته یک کشور مستقل برای ملت فلسطین به وجود آورد. فاجعه های به بار آمده در عراق و افغانستان همراه با شکست اش در سوریه.
آینده منطقه متعلق به ملت های این منطقه است وسرنوشت ما در دست نسل های جدید مسئولان این کشورها خواهد بود که میدانند اسرائیل، َعربستان سعودی و ایران محکوم به همزیستی با هم اند. شرایط امروز ما بدتر از شرایط میان فرانسه و آلمان در انتهای جنگ دوم جهانی نیست و من معتقدم که صلح در منطقه فقط بر محور تاسیس یک اتحادیه اقتصادی برای آب، کشاورزی و انرژی شکل مى گیرد که سه بانی و موسس عمده آن اسرائیل، عربستان سعودی و کشور ما خواهند بود. اما برای صلح با همسایگان، باید در ابتدا شرایط صلح را در درون خانه خود به وجود آوریم و به این دلیل است که بعد از ۳۴ سال تبعید، من در راستای آشتی ملی، مصمم به بازگشت به میهن هستم.

چگونه می خواهید به این نتیجه برسید؟ امکانات شما چیست؟

بازسازی اقتصادی کشور ما تنها محور مشترکی است که همه ایرانیان را می تواند به دور خود جمع کند: دارا و ندار، مذهبی و غیر مذهبی،شهرنشین و روستائی. تبدیل ایران به دهمین قدرت اقتصادی جهان در یک دهه، بعد از پایان تحریم ها، یک هدف بزرگ ملی است که تمام ملت ایران را بسیج خواهد نمود. قدرت ما ؟
۱٫ ایران دارای اولین ذخایر گاز و چهارمین ذخائر نفت جهان است. علاوه بر این، ما داراى امکانات وسیع معدنی هستیم. ما بعنوان یک منبع ذخیره آب برای منطقه، پتانسیل عظیمی برای تبدیل شدن به یک صادر کننده مواد غذایی داریم.
۲٫ از اندونزی تا اسرائیل ، ما از بهترین و تحصیل کرده ترین کادر نیروهای جوان برخورداریم.
۳٫ ما صاحب یکی از قدرتمند ترین جوامع مهاجر در جهانیم.
۴٫ ملت ما یک ملت بسیار قدیمی است . ما بر همه مهاجمان به میهن مان از حمله مغول تا جنگ جهانی دوم و حملات انگلیس و آمریکا و روسیه فارغ آمده ایم و هرگز استعمار را نپذیرفته ایم.
۵٫ ما از یک ساختار مملکتی و اداری جا افتاده و قادر برخورداریم.
همه چیز آماده است تا چرخ کار و پیشرفت در کشور به حرکت در آید.

آیا فکر می کنید که استقرار یک سیستم دموکراتیک به طور طبیعی در پی بازسازی اقتصادی در کشور امکان پذیر است؟

امروز کشور ما داراى یک دموکراسی به مفهوم غربی آن نیست. اما ما دارای با سابقه ترین، هوشیارترین و فعالترین جامعه مدنی در تمام منطقه هستیم. وظیفه ما در چارچوب بازسازی اقتصادی، وسیع تر کردن طبقه متوسط کشور و توانمند ساختن هرچه بیشتر آن برای اینکه خود این طبقه بتواند به صورت تدریجى به آزادی های اساسی مورد نظرش برسد.

نمایندگان صد شرکت فرانسوی این روزها به کشور شما سفر کرده اند. چه انتظاری می شود از آنها داشت؟

: امروز اروپا،در مجموع، رشد اقتصادی ندارد. شرکت های فرانسوی باید برای رشد خود به کشورهائی بروند که زمینه این رشد اقتصادی در آنها وجود خواهد داشت. من می توانم به شما بگویم که آنها چه انتظاری می توانند از ما داشته باشند! کشور ما نزدیک به ۲میلیون و هشتصد هزار بشکه در روز نفت تولید میکند. ما باید سریعا این میزان را به میزان قبل از تحریم ها، یعنی ۴ میلیون بشکه در روز برسانیم. در مرحله بعد ما باید دومین تولید کننده اوپک باشیم، یعنی تولید ۶ تا ۷ میلیون بشکه در روز. همینطور در مورد گاز. همچنین، ما نزدیک به دوازده هزار کیلومتر راه آهن فرسوده داریم هر چند در کل، ما احتیاج به تاسیس نزدیک به سی هزار کیلومتر راه آهن براى قطارهاى سریع السیر داریم. از اینگونه مثال ها، ده ها مثال دیگر نیز می توان زد. بطور خلاصه،احتیاجات سرمایه گذاری کشور ما در سال های ابتدائی بعد از پایان تحریم ها، رقمی در حدود ۴۰۰ الی ۵۰۰ میلیارد دلار در سال خواهد بود که این سرمایه گذاری، فرصتی برای اقتصاد کشور های غربی و اقتصاد فرانسه خواهد بود.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*